Şiir gözlüm tüm İnternet Kitapevlerinde dostlar.
İmzalı kitabım için iletişime geçebilirsiniz.😊
Direk satın almak isteyenler bağlantıya gidebilirler.   

10 Ocak 2021 Pazar

Kendi Hayatını Yaşa

 Daima renkli bir hayat istiyoruz. Modern zamanın içinde kaybolduğumuzu hiç düşünmeden “bir başkası” olma gayreti içine düşüyoruz. Kendi hayatımızı yaşamak yerine “ ne derler “ sıfatıyla hareket ediyoruz. Hayır diyebilmeyi, kendi düşüncelerimizi savunabilmeyi “ kırmamak “ “ her ortama ayak uydurmak” namına benliğimizi yitirdiğimizi hiç hissetmediğimiz gibi hayatımızı alelade harcıyoruz.


Hayat renklerden ibarettir ama karanlık boyutu da olduğu bir kesindir. Her gündüzün gecesi olduğu gibi sadece gündüzü yaşanılmaz hayatın. Sadece renkler ile ömür tüketilemez. 


Toz pembe hayaller ile daha ne kadar kırıklar içinde kendimizi iyileştirebiliriz ki?


Hayatı her an da görmeli, hayata bakan penceremize tek noktadan değil de farklı boyutlardan bakabilmeliyiz.


Ben takısını (bencilliğimizi) bir köşeye atıp hayatın bir taşı olduğumuzu, nasıl olursak dünyanında o derece şekillendiğini artık görebilmeliyiz.


Siyah beyaz hayatın da güzel olduğu gibi ya da öyle sandığımız gibi...


Uğur Erden

Ocak 2021

17 Kasım 2020 Salı

Sesler

Sesler


Binlerce ses var etrafta dolanan. Kavga içeren, hüzün, kin; özlem içeren, ağlayan, naralarını ortaya salan sesler , hayattan kopmuş, alelade fısıldayan sesler türemiş. Sen sana en yakın sese odaklanıyorsun. Her insan için kendi yaşadığı duygu haliyle bakar hayata. Sen kendi içinde yaşadığın hissiyatla sarılıyorsan fısıldayan sese ve peşinden gidiyorsun öylece.


İnsanlar; bazı insanlar kendini duyurmaya çalışıyor ve bazıları ise kendini hayattan soyutlamak adına duymak isteyene seslenir olmuş. Sen ise aynı onlar gibi sessizliğinle bağdaşmış ve haykırışların sadece orada hüküm sürer olmuş. Duyulmak istemiyorsun. 


İnsan, insanların arasında kayboluyor. Kargaşalar yolunu şaşırtırcasına samimiyetsizce koşuşturuyor yolumuzda. Dalmak, öylece uzaklara bakmak imkansıza yakın oluyor güneşin aydınlattığı anlarda ya da gecenin güneşi vurduğu meskenlerde.


Geceler ıssızlaşmış ve sessizliğin oluştuğu metrekare senin sesinin duyulmasını sağlıyor.

Yüzleşiyorsun, kızıyorsun, ağlıyorsun, hakaret ediyorsun; hakaret yiyorsun, sitemler, nefretler ve kinler ile yüzleşiyorsun. Orası senin sesinin diyarı oluyor ve sen seninle mücadele ediyorsun. 


İnsan ve insanların farkı gecenin karanlığında sıfata dönüşüyor ve adı hüzün konuyor. Sesler lokomotifi son durağında senin sesini sana getirir. Vagoncu sanki üzerine atarcasına kulağında çınlar sesin. Orada kopar tüm parçaların, zira insan gece sessizliğinde dağılır ve insan yine kendini zifiri karanlığın eşiğinde toplar parçalarını. 



Sesler milyonlarca. İçlerinde bazıları vardır ki yetimlerin ve öksüzlerin çığlıklarını içerir. Her ses kendisini yüceltir ve bu bencilliğin en başlıcasıdır. Ne zamanki her sesi kendi hüznünden üste tutarsan o zaman özgürleşir karanlığın ve metrekarelik dünyan dünyaya açılır. Kendi sessizliğinde kendine kızdığın, dertlendiğin anlara dostlar eklersin ve efkarın kendini parçalaması yerine bir eli tutar karanlığından kurtarırsın. Sadece sana benzeyenler yok bu hayatta. Bu hayatta binlerce vagonu temsil ediyor ve sen en iyi yerlerdesindir. Düşün senden yüzlerce vagon geride kalmışları. İşte sen onları gördüğünde varsın, sen onların ellerinden tuttuğunda insansın, sen geride kalmışların hüznüne ortak olduğunda yaşadığının farkına varırsın. 


Şimdi son lokomotif ve son durak. Sen vagoncuya söyle. Açsın tüm kapıları, duyulsun sesler, sen söyle vagoncuya çalsın havalı kornayı ve uyansın uykuda güle oynaya yaşayan insanlar. Çünkü o uyku insanı kemiren ve neslini kurutan illet bir rüyadır. 


Tüm insanlığa... 

Tüm seslere... 

Gariplere...


İstanbul

Bir kasım akşamı

2020


Uğur Erden

29 Eylül 2020 Salı

Uykusuz Yarınlar

 Uykusuz Yarınlar


Gitme puslu geceye öyle

Yakaladın mı salar korkularını üzerine

Varsa imkanın bu hayatta 

Yaşa olabildiğince


Gitme puslu geceye öyle

Yarım kalmış yarınlarına

Dünde kalmış anlarına

Yaşamayı bilmediğin günlerine


Uyan güneş açmış bahara

Kuş seslerinin olduğu cennete

Yeşilliğin ceylanısın sen

Gitme puslu geceye öyle


Bir ekim akşamı

2020

Soluksuz Gece

Soluksuz Gece


Boşluğa bakıyorum

Uzun ve karamsar bir boşluğa

Labirentin içinde kaybolan düşlerimle

Uzlaşmaz fikirlerimin çetinliğiyle


Buralar karışıyor

Boşluk iki eliyle içine çekiyor hayatımı

Savunmasız kalıyor çabalamam

Telaffuzu zor bunun anlatamam


Sessizlik korkutuyor 

Anlamsızlıkla boğuşuyorum 

Sandığım ile yanıldığım arasında

Bir savaş veriyorum


2020 

Bir Eylül günü ve son demleri 



20 Nisan 2020 Pazartesi

The Platform Filmi Yorumu

Sizlere bugünler için daha anlamlı ve daha açıklayıcı şekilde söylemek gerekirse şu an ki durum içinde herkesin anlayabileceği, 
kendini sorgulayabileceği ve daha güzel bir hayat için düşünmeyi bizlere hatırlatacak film. 

Elbette içinde saçma bulacağınız ya da içinde saklı bilinçaltı eylemler gözünüze bakatabilir. 
Amma velakin herkesin ortak düşüncesi ama bir türlü yapmadığı sadece dillerde gezen gerçek doğruyu herkes fark edecektir. 

Sadece dikkatlice sonuna kadar izleyiniz ve yorumunuzu düşündükten sonra yapınız.


Film https://www.netflix.com/tr/title/81128579 üyeliğiniz varsa izleyebilir ya da Google'da the platform yazıp aratarak 
çıkan sonuçlardaki film sitelerinden ücretsiz izleyebilirsiniz.

#uğurerden #netflix 
#theplatform #film 
#filmyorumu 
#theplatformfilmyorumu 
#uğurerden